Ga naar hoofdinhoud
Doneer nu

Bedankt dat u online wilt doneren

EN

25 juni 2020

“Aid out of Reach”: nog niet vertelde verhalen van mensen met een handicap

Humanitaire organisaties kunnen veel leren van wat er is gebeurd tijdens de hulpactie in reactie op Cycloon Idai.

De cycloon en de impact ervan haalden wereldwijd de krantenkoppen. De gemeenschap van niet-gouvernementele organisaties reageerde snel. Meer dan 400 organisaties en 1.000 hulpverleners werden ingezet in de getroffen gebieden van Mozambique. Maar wat er daarna gebeurde, blijft onbekend.

In samenwerking met UNICEF en met financiële steun van de regering van Noorwegen, heeft Light for the World het rapport Aid out of Reach ontwikkeld: hierin zijn de ervaringen van mensen met een handicap gedocumenteerd, van wie velen het hardst werden getroffen door de Cycloon Idai in 2019.

Hun verhalen, die de basis vormen van onze aanbevelingen, kunnen betrokken organisaties helpen om hun reacties op andere crises, waaronder COVID-19, te verbeteren.

João, Isabel en Maria

“Toen de cycloon begon, zaten we in het huis. Ik ben blind en mijn vrouw kan niet goed lopen”, zei João uit Beira, de hoofdstad van Sofala provincie. “We moesten wachten op mijn jongste zoon. Hij droeg mijn vrouw op zijn rug en ging met haar mee naar het huis van onze buren om onderdak te zoeken. De kokospalmen vielen, het gebied werd tot aan de knie overspoeld met water en er vlogen ijzeren platen van het dak.”

“We wisten niet dat mensen naar hervestigingslocaties gingen”, voegde João’s vrouw Isabel toe, “we hadden dit van niemand gehoord, totdat jij het aan ons vroeg.”

Mensen die erin slaagden om naar opvangcentra te gaan, waren niet veel beter af.

“In het opvangcentrum werd eten gekookt, maar het was moeilijk om een bord [met eten] te krijgen voor degenen niet kunnen zien”, vertelde Maria. “Als er om voedsel wordt gevochten, verliezen de blinden van de mensen die wel kunnen zien. Ik heb dit probleem aangekaart en gezegd dat we prioriteit moeten krijgen, maar ze negeerden mij.”

Het recht op bescherming

Mensen met een handicap hebben recht op bescherming bij humanitaire noodsituaties en natuurrampen. Maar juist zij hadden grote moeite om de distributiecentra te bereiken voor hulp.

“Helaas hebben wij geen eten ontvangen”, vertelde Helena ons. “De meeste hulp werd verleend aan mensen die op hervestigingslocaties woonden, dus thuisblijvers hebben niets ontvangen.”

Van degenen die wel naar een opvangcentrum gingen, keerden velen snel terug naar huis omdat ze zich gediscrimineerd voelden door het personeel en andere mensen. Ze ontvingen geen hulp, schaamden zich, of voelden zich uitgelachen. Degenen die bleven vonden het gebruik van toiletten en kranen vrijwel onmogelijk, omdat de opvangcentra de basisaanpassingen misten – zoals handgrepen in toiletten – die deze faciliteiten toegankelijk maken. Noodhulp maatregelen moeten rekening houden met de behoeften van mensen met een handicap. Dit kan alleen als humanitaire organisaties actief met hen samenwerken.

“De inclusie van mensen met een handicap mislukt vaak omdat we er niet voor plannen. Vanaf de ontwerpfase van een programma moeten we al nadenken over toegankelijkheid en toewijzen van middelen voor inclusie, en dit moet worden voortgezet tijdens de uitvoering en monitoring van het programma.” zegt Katarina Johannson, UNICEF.

Zorg ervoor dat informatie toegankelijk is

Kinderen en volwassenen met een handicap vonden dat ze geen tijdige of nauwkeurige informatie kregen. Sommige mensen met een auditieve beperking meldden zelfs dat ze geen waarschuwing hadden ontvangen over de naderende cycloon vanwege ontoegankelijke informatie. Zoals een vertegenwoordiger van een organisatie voor doven en slechthorenden ons vertelde: “Ik hoorde van een van onze leden dat ze merkte dat haar dak weg was toen ze wakker werd om naar het toilet te gaan.”

In sommige gevallen waren mensen pas geruime tijd na het evenement op de hoogte van de verdeling van hulp.

“Degenen van de distributie noemden mijn naam en omdat ik een gehoorbeperking heb, kon ik het niet horen”, zei de 53-jarige Antónia. “Toen ik daarheen ging om uit te leggen dat ik mijn naam niet had gehoord, zeiden ze dat het eten al op was en dat ze mij niets anders konden bieden.” Antónia en haar zieke kind werden met niets achtergelaten. Toen we haar spraken, had ze al twee dagen niet gegeten.

Om hulp te krijgen, moet je weten wanneer en waar distributie plaatsvindt.

Betrek organisaties van mensen met een handicap

Organisaties die op crises reageren, moeten de mensen met een handicap opzettelijk en doelgericht betrekken door middel van goede planning, personeelsbeleid en begrotingstoewijzing. Hun advies kan veel valkuilen helpen voorkomen, waaronder situaties waarin mensen met een handicap de voedseldistributie missen of in lange rijen moeten wachten, ondanks moeilijkheden bij het staan ​​vanwege een fysieke beperkingen.

Een 38-jarige man met één been vertelde ons. “Als je naam begint met de letter ‘S’, zou je lang moeten blijven staan ​​of zelfs moeten wachten tot de volgende dag. Ze roepen mensen op alfabetische volgorde. […]. We konden niets anders doen dan wachten en wachten.”

Organisaties voor mensen met een handicap gaven aan dat ze grotendeels waren uitgesloten van het distributieproces. Er werd hen niet gevraagd om te helpen bij het identificeren van mensen die hulp nodig hadden, noch werd hen gevraagd om te assisteren bij de distributie zelf. Toch zijn zij het nauwste betrokken bij mensen met een handicap.

Er is ook goed nieuws

Hoewel er veel tekortkomingen waren in de reactie op Cycloon Idai, is er goede vooruitgang geboekt in de ondersteuning van mensen met een handicap in crisissituaties. Dit betreft onder andere de oprichting van een werkgroep voor mensen met een handicap, die nu mensen met een handicap vertegenwoordigt in het humanitaire clustersysteem in Mozambique – ook tijdens de COVID-19-respons. Maar er moet nog veel meer gebeuren aan de inclusie van mensen met een beperking in crisissituaties.

Praktische lessen voor de toekomst

Humanitaire organisaties kunnen veel leren van de ervaringen van mensen met een handicap. Ons rapport komt met concrete acties die gebaseerd zijn deze ervaringen. Fundamenteel voor elke oplossing is het verzamelen van gegevens. Vrouwen en mannen, meisjes en jongens met een handicap moeten worden geïdentificeerd en gekwantificeerd – iets wat niet gebeurt als hulpverleners niet weten wat een handicap is of hoe ze dit kunnen herkennen.

In sommige gevallen ontwikkelden organisaties voor mensen met een handicap een eigen lijst van hulpbehoevende leden, waarvoor zij uiteindelijk hulp ontvingen van zowel de overheid als ontwikkelingsorganisaties. Dit laat zien dat in de toekomst humanitaire hulp na rampen zou kunnen worden verbeterd door direct met deze organisaties samen te werken!

Andere praktische lessen voor hulpverleners omvat het geven van prioriteit aan mensen op basis van hun beperking of andere kwetsbaarheid, in plaats hulp te distribueren op alfabetische volgorde van namenlijsten.

Er moeten verschillende communicatiemethoden worden gebruikt om mensen te informeren over een naderende cycloon en de daaropvolgende hulpverlening. Denk daarbij aan audio- en gedrukt materiaal met gemakkelijk te begrijpen informatie. Idealiter zou dit moeten worden aangevuld met ‘deur-aan-deur’ informatieverstrekking met behulp van een gebarentolk.

Bij al deze maatregelen is het belangrijk om ook te werken aan capaciteitsopbouw op het gebied van inclusie van mensen met een handicap aan betrokken hulpverleners.

Bovenal is het van vitaal belang dat hulpverleners actief organisaties betrekken die mensen met een handicap vertegenwoordigen bij elk geval van noodhulp. Ze zijn het meest bekend met mensen met een handicap. Ze weten waar ze wonen in de getroffen gemeenschappen en begrijpen hun behoeften het beste.

COVID-19 en de weg die voor ons ligt

Tot op de dag van vandaag is spraken van een moeilijke situatie in Mozambique door de gevolgen de Cycloon Idai, en hebben mensen met een handicap het nog steeds zwaar. Daar bovenop wordt de bevolking nu ook geconfronteerd met de gezondheids- en economische crisis ten gevolge van COVID-19.

“We willen de barrières aanpakken waarmee mensen met een handicap worden geconfronteerd bij het verkrijgen van noodhulp, bescherming en herstel in tijden van crisis”, zegt Zicai Zacarias, Nationaal Directeur van Light for the World Mozambique.

De COVID-19-crisis is een testcase voor humanitaire organisaties. We vragen de humanitaire gemeenschap met klem om te luisteren naar de verhalen van mensen met een handicap die Cycloon Idai hebben overleefd – om snel actie te ondernemen en levens te redden.

Lees de volledige Engelstalige publicatie hier.

*Disclaimer: de bevindingen, interpretaties en conclusies zijn die van de auteurs en weergeven niet noodzakelijkerwijs het beleid of de standpunten van UNICEF of de regering van Noorwegen*.

Gerelateerde Berichten

30 juli 2020

In memoriam: Jenny Cozijnsen

Lees Voor 27 juli 2020 overleed Jenny Cozijnsen. Een dag later zou ze negentig jaar zijn geworden. Jenny was samen met haar man Martien (die in 201...

17 juli 2020

Maak kennis met ons team: Jasper Oei

Lees Voor Maak kennis met Jasper Oei, teamleider op de programma-afdeling bij Light for the World Nederland. Hij vertelt ons over zijn werk op het ...

7 juli 2020

Het doorbreken van barrières: één masker tegelijk

Lees Voor Wairimu is geboren met een gehoorbeperking en communiceert door middel van liplezen en gebarentaal. Door het coronavirus werd het een stu...

blijf op de hoogte

Schrijf u in voor de nieuwsbrief en ontvang 10x per jaar het laatste nieuws over de projecten en acties van Light for the World.

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.